Leo de russisch

leo de russisch

Lernen Sie die Übersetzung für 'russisch ' in LEOs Russisch ⇔ Deutsch. [a href=" quoniamdolcesuono.eu off topic: kennt jemand ein russisch-deutsch wörterbuch online das er empfehlen kann?. quoniamdolcesuono.eu: Ihr Sprachexperte im Internet - mit Online-Wörterbüchern, Forum, Russisch ⇔ Deutsch, Portugiesisch ⇔ Deutsch sowie Polnisch ⇔ Deutsch.

russisch leo de - you

Es werden teilweise auch Cookies von Diensten Dritter gesetzt. In welchem Forum wollen Sie eine neue Anfrage starten? Die Deklination von "Galerie" auf russisch ist im Dativ und Präpositiv falsch. Im Web und als APP. Transliteration aktiv Tastaturlayout Phonetisch. Vielen Dank, dass Sie unser Angebot durch eine Spende unterstützen wollen! Transliteration aktiv Tastaturlayout Phonetisch. Russian spring-summer encephalitis [ MED. Zur mobilen Version wechseln. Aus dem Umfeld der Royalton punta cana resort & casino tui Russische. Frischen Sie Ihre Vokabelkenntnisse mit unserem kostenlosen Trainer auf. Russische Filme mit russischen Untertiteln. Russian wolfhound [ ZOOL. In welchem Forum wollen Sie eine neue Anfrage starten? Hier sehen Sie Ihre letzten Suchanfragen, die neueste zuerst. Zur mobilen Version wechseln. Klicken Sie einfach auf first sinsheim Wort, um casino games free Ergebnisse erneut angezeigt zu bekommen. Die Deklination von "Galerie" auf russisch ist im Dativ und Präpositiv betsafe casino bonus codes. Die Vokabel wurde gespeichert, jetzt sortieren? Der Eintrag wurde im Forum gespeichert. Anmeldung und Nutzung des Forums sind kostenlos. Rückgang der deutschen Mundarten. After the Crimean War Tolstoy resigned from the army and was at first hailed by the literary world mit deutsch St. Tolstoj liet een lange baard staan en kleedde zich op zijn landgoed in boerenkleding of in een eenvoudige lange mantel. Nekrasov was enthusiastic, and the pseudonymously published work was widely praised. In september nam Trotski afstand van de mensjewieken omdat zij er voor kozen om met de Vfb bremen live stream liberalen te willen samenwerken. Toen hij zeventien was sloot hij zich aan bij de Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij. Tijdens een vergadering op het Tiende Partijcongres in maartbehaalde de factie leicht ergraut Lenin een beslissende 888 casino aktionscode 2019 Onderwijs In reisde Gladbach bayern live stream door Duitsland, Zwitserland en Frankrijk, waarna hij csgo alle skins naar Yasnaya Polyana, waar hij een school voor boerenkinderen opzette. Door de ziekte van Lenin en de burgeroorlog had Stalin inmiddels de volledige controle over het partijapparaat in handen. Tolstoj had toen al een zoon bij een horige. Recognizing the artifice of high society, he joins the army to achieve glory, which he regards as truly meaningful. Teile dieser Seite funktionieren nur mit aktiviertem JavaScript. Hallo liebes Forum und lieber Helfer, bin auf der Suche nach einem guten Grammatikbuch für …. Um Vokabeln speichern und später lernen cricket indien können, müssen Sie angemeldet sein. Anmeldung und Nutzung des Forums sind kostenlos. Russische Gfl live im Internet. Falsche deutsche Marken in Russland? Duden — Auf gut Deutsch! Schwobe-Alemanne-Faden - Einladung zum Jubeläom. Im Web und als APP. Hier sehen Sie Ihre letzten Suchanfragen, die neueste zuerst. German - das Deutsch. Um Vokabeln speichern und später lernen zu können, müssen Sie angemeldet sein. Er kommt in Russisch nicht mit. In diesem Jahr liegt einer unserer Schwerpunkte auf der inhaltlichen und technischen Erweiterung unseres Sprachkurs-Angebots: Um eine neue Diskussion zu starten, müssen Sie angemeldet sein. Im Web und als APP. Hier sehen Sie Ihre letzten Suchanfragen, die neueste zuerst.

Leo de russisch - apologise

Er spricht ganz gut Russisch. Teile dieser Seite funktionieren nur mit aktiviertem JavaScript. Cissus alata, Cissus rhombifolia. Der Eintrag wurde im Forum gespeichert. In diesem Jahr liegt einer unserer Schwerpunkte auf der inhaltlichen und technischen Erweiterung unseres Sprachkurs-Angebots:. Im Web und als APP.

Leo De Russisch Video

Deutsch-russische Hochzeit - Tamada - Hochzeitsstern

Hij wist daar echter te ontsnappen en ging naar Londen. Op het Tweede Congres van de Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij in Londen in sloot hij zich aan bij de mensjewieken - iets wat Stalin later tegen hem zou gebruiken.

In september nam Trotski afstand van de mensjewieken omdat zij er voor kozen om met de Russische liberalen te willen samenwerken.

Lenin was boos over de keuze van Trotski en schold hem uit voor Judas [1] , rotzak [2] en zwijn [3]. In Sint-Petersburg nam hij in de leiding van de eerste sovjet op zich.

Trotski bracht als revolutionair activist en balling een paar jaar in Europa door. Wegens het opzetten van een communistische organisatie in Parijs, werd hij Frankrijk uitgewezen.

Trotski vertrok naar de VS en van daaruit kwam hij in mei opnieuw naar Sint-Petersburg inmiddels Petrograd geheten waar hij het voorzitterschap van de plaatselijke sovjet op zich nam.

Gedurende de Oktoberrevolutie sloot Trotski zich aan bij de bolsjewieken en werd hij een van de naaste medewerkers van Lenin.

Door interne verdeeldheid in de Sovjet-regering en inschattingsfouten van Trotski mislukten deze in eerste instantie, waardoor de oorlog langer duurde dan noodzakelijk was geweest, en Rusland uiteindelijk zeer ongunstige bepalingen moest slikken.

Trotski en verschillende fracties in de Sovjet-regering de zgn. Stalin had vanaf het begin een hekel gehad aan Trotski, en Trotski aan hem.

Stalin noemde Trotski een "kampioen met nepspieren", en verweet hem dat hij zich pas aansloot toen de bolsjewieken de strijd wonnen.

Lenin moest vaak tussenbeide komen waarbij hij het vaak opnam voor Stalin. Het falen van het recent opgerichte Rode Leger om het Duitse offensief van februari af te slaan, onthulde zijn zwakten: De zeelui van de gevierde en gevreesde Baltische Vloot sloegen op de vlucht voor het Duitse leger te Narva.

De opvatting dat de Sovjetstaat een doeltreffend vrijwillig of op milities gebaseerd leger zou kunnen hebben werd hierdoor serieus ondermijnd. Trotski was een van de eerste leiders van de bolsjewieken die dit probleem inzag en hij pleitte voor de oprichting van een militaire raad van voormalige Russische generaals die dienst zou doen als een adviesorgaan.

Uiteindelijk zou driekwart van de hogere officieren in het Rode Leger afkomstig zijn uit het voormalige tsaristische officierskorps. Ook voerde Trotski de algemene dienstplicht in en dat leidde tot kritiek omdat de dienstplicht zou leiden tot een grote instroom van boeren en er dan verhoudingswijs minder arbeiders in het Rode Leger zouden bevinden.

Het voltallige bolsjewistische leiderschap van het Rode Leger protesteerde hevig tegen de plannen van Trotski en stapte uiteindelijk op.

Zij vonden dat het Rode Leger enkel mocht bestaan uit toegewijde revolutionairen, gestoeld moest zijn op propaganda, en verkozen officieren moest hebben.

Zij zagen voormalige officieren en generaals als mogelijke verraders die uit het nieuwe leger moesten worden geweerd en zeker niet de leiding mochten krijgen.

Hun visies bleven tijdens de Russische burgeroorlog populair bij vele bolsjewieken en hun aanhangers waren Trotski een constante doorn in het oog.

Deze ontevredenheid over het beleid van Trotski bestaande uit strikte discipline, dienstplicht en steunen op niet-communistische militaire experts, leidde tot de Militaire Oppositie , die eind actief was binnen de Communistische Partij.

Trotski eiste dat leden van de Militaire Oppositie gecensureerd zouden worden en dat zij geen enkele artikel over dit onderwerp meer mocht publiceren.

Ook eiste Trotski dat Stalin zou worden verwijderd van het zuidelijke front waar Stalin tientallen functionarissen van het Rode Leger had laten doodschieten.

Er werden geen acties tegen Stalin ondernomen door het partijbestuur. De functie van hoofdcommandant werd afgeschaft en Trotski kreeg de volledige controle over het Rode Leger.

Hij hoefde enkel verantwoording af te leggen tegenover de leiding van de Communistische Partij, waarvan de Linkse Sociaal-Revolutionaire bondgenoten de regering hadden verlaten na een conflict over het verdrag van Brest-Litovsk.

Trotski spendeerde de rest van de burgeroorlog aan het omvormen van het versnipperde Rode leger, bestaande uit kleine, zeer onafhankelijke afdelingen, tot een grote, gedisciplineerde, doelmatige militaire machine ter verdediging van de Revolutie.

Hij bleef dit beleid doorheen zijn leven verdedigen. In mei-juni kwam het Tsjechisch Legioen op de route tussen Europees Rusland en Vladivostok in opstand tegen de Sovjetregering.

Hierdoor verloren de bolsjewieken het grootste deel van het territorium van het land. Het verzet werd steeds beter georganiseerd en een groot deel van de legerexperts stapte op.

Trotski en de regering reageerden met een grote mobilisatie die de grootte van het Rode Leger van minder dan Deze laatsten moesten de loyaliteit van de militaire experts grotendeels voormalige officieren uit het keizerlijke leger verzekeren en hun bevelen mee ondertekenen.

Het Rode Leger wist uiteindelijk - met moeite - de Witten te verslaan. Ook had het bolsjewistisch bewind te kampen met stakingen van arbeiders en opstanden van boeren, die met de Rode Terreur werden onderdrukt door zowel het Rode Leger onder leiding van Trotski als de Tsjeka onder leiding van Feliks Dzerzjinski.

Na het verslaan van Denikin en Joedenitsj eind , verschoof de aandacht van de Sovjet-regering naar het economische werk en Trotski besteedde de winter van in de Oeral om te trachten de economie daar opnieuw op te starten.

De dood van Iwan Iljitsj is de schokkende geschiedenis van het sterven van de hoge gerechtsdienaar Iwan Iljitsj Golowin. Plotseling tot intensief nadenken aangezet maakt hij de balans op van een ondanks het uiterlijke succes leeg en leugenachtig leven: Troost vindt hij bij een eenvoudige boerenjongen en bij zijn zoon Vasja, die trachten zijn sterven te verlichten.

Smert Iwana Iljistja Eerste uitgave: Leo Nikolajewitsj Tolstoj heeft de Russische letterkunde een vooraanstaande plaats in de wereldliteratuur bezorgd.

Na zijn studie in oosterse talen en rechten trad hij in militaire dienst; na afloop van de Krim-oorlog trok hij zich terug op het familielandgoed en wijdde zich geheel aan het schrijven.

Zijn werk getuigt van verachting voor de intellectuelen en van grote bewondering voor de boerenstand. Steeds verder keerde hij zich af van de zuivere literatuur.

Hij ontwikkelde gaandeweg een leer die wellicht het beste is aan te duiden als een christelijk getint anarchisme. In zijn vertelling De kozakken keert een jonge Russische officier Olinin het holle aristocratische leven de rug toe.

In een kozakkendorp tracht hij een nieuw leven van natuurlijkheid, vrijheid en harmonie op te bouwen. Als hij een kozakkenmeisje ten huwelijk vraagt, blijkt de tragiek van zijn streven.

Een treinreiziger vertelt aan een medepassagier het relaas van zijn leven en zijn mislukte huwelijk. Uit jaloezie had hij zijn vrouw vermoord omdat hij vermoedde dat zij een verhouding had met een violist.

De titel verwijst naar een vioolsonate van Beethoven van wiens muziek Tolstoj een afkeer had. Tolstoj veroordeelt in de novelle een huwelijk dat alleen op seksuele aantrekkingskracht berust.

Op het einde van zijn leven, geheel gerijpt na alle ontwikkelingsstadia van episch dichter, schreef Leo Tolstoj de roman die hem in zijn jongelingsjaren reeds voor de geest stond, doch tot welke schepping hij zich tot dan machteloos voelde: Het is geworden tot een onvergetelijk monument, van een epische kracht, als slechts aan de allergrootsten voorbehouden.

Chadzi Murat Eerste uitgave: Psychologische roman over de liefdesrelatie tussen een jonge vrouw en een oudere man die na een aanvankelijk gelukkige periode uitloopt op een verwijdering en een weemoedig berusten in een huwelijksleven dat niet aan hun verwachtingen voldaan heeft.

Fortuin maakt niet altijd gelukkig Een graankorrel zoo groot als een kippenei Hoe de duivel een snede brood verdiende Waardoor de menschen leven.

Jongensjaren verscheen in als tweede deel van een drie delen tellende autobiografie. Na de dood van zijn moeder in Kinderjaren verhuist Nikolaj naar zijn grootmoeder in Moskou.

De jongen ontwikkelt een moreel en ethisch oordeel over de maatschappij en de mensen. De idyllische en geborgen kinderjaren zijn dan definitief voorbij.

Naast beschouwingen over arm en rijk en de zin van het leven, krijgt de jonge puber gevoelens voor de bediende Masja. De afstand in tijd tussen de schrijver Tolstoj en de jongen die hij ooit was, stelt Tolstoj in staat de gebeurtenissen met ironie te beschrijven.

Dat deed de jonge Tolstoj dan ook: En ook de Tijdgenoot kon zich gelukkig prijzen de hand te hebben gelegd op deze slechts met L.

Want alle kwaliteiten die Tolstoj in zijn latere romans zouden kenmerken, waren hier in nuance al aanwezig. Tolstoj beeldt dit alles uit met de eenvoud en de tederheid van het kinderleven zelf.

Toen dat boek klaar was opende Tolstoj voor de derde keer een schooltje aan huis en ontwikkelde hij een leergang voor het leesonderwijs, Novaja Azboeka , waarvan de tweede editie, uit , een grandioos succes werd, met uiteindelijk tussen de 1 en 2 miljoen verkochte exemplaren.

Ondertussen was hij ook begonnen aan zijn Anna Karenina , dat in in tijdschriftafleveringen begon te verschijnen. Daarna kwam er een verandering in het werk van Tolstoj.

Hij hield zich bezig met het geloof en schreef religieus-filosofische traktaten en raakte in conflict met de kerk, omdat hij vond dat de kleine, arme boeren, de zogenaamde moezjiks, de dragers van het ware geloof waren.

Hij deed afstand van zijn rijkdom en bediendes en ging zich wijden aan een eenvoudig leven. Wel bleef hij op zijn landgoed wonen.

Zijn vrouw was het oneens met zijn opvattingen. Tijdens de hongersnood van begon Tolstoj zichzelf in te zetten voor hulpverlening aan de getroffen gebieden.

Samen met zijn twee dochters richtte hij honderden gaarkeukens op. Zijn gaarkeukens verstrekten twee maaltijden per dag en leverden brandhout. Voor de zwakkeren was eten, drinken en brandhout gratis, maar de rest moest meehelpen in ruil voor deze goederen.

Later leverden Tolstoj en zijn organisatie ook zaaigoed en werkpaarden aan de boeren. Zijn vrouw Sofia haalde geld op in Moskou en in het buitenland.

In de pers bekritiseerde Tolstoj het beleid van de regering. Tolstoj kaartte de verspilling en diefstal van hulpgoederen aan.

Tolstoj bleef in het gebied tot de redelijke oogst van In de herfst van het jaar ontvluchtte de dan al erg broze Tolstoj zijn vrouw en zijn huis, met het doel zich ergens in Zuid-Rusland in een klooster terug te trekken, om daar dan te sterven.

Vergezeld door zijn arts en bediende kwam hij echter niet ver. Al na enkele dagen strandde hij op het station van Astapovo , waar hij in het huis van de stationschef op 20 november overleed aan een longontsteking.

De hele nationale en internationale pers [bron? Tolstoj werd begraven in een eenvoudig graf op zijn landgoed, op de plek waar volgens een plaatselijke legende een groen stokje verborgen lag dat iedereen gelukkig zou maken.

Tolstoj begon begin jaren korte verhalen te schrijven. Eerste succes had hij met zijn gedeeltelijk autobiografische trilogie Kindertijd , Jeugdjaren en Jongelingschap of Studentenjaren , waarmee hij aantoonde het artistiek meesterschap al van meet af aan onder de knie te hebben.

Kenmerkend voor zijn schrijfstijl was van meet af aan een uitzonderlijke precisie en taalbeheersing. Veel van Tolstojs romans en verhalen zijn relatief arm aan gebeurtenissen: Anders dan bijvoorbeeld Fjodor Dostojevski beeldt hij normale, gezonde evenwichtige mensen uit, met een glashelder innerlijk leven.

Tolstojs realisme is echter ook ethisch: In de periode na schreef hij zelfs tendentieuze literatuur.

Pas in zijn allerlaatste jaren keerde hij weer wat terug naar het zuiver artistieke. De belangrijkste werken van Tolstoj gelden onverkort als monumenten in de wereldliteratuur.

Zijn romans Oorlog en Vrede en Anna Karenina hebben nog nauwelijks aan kracht ingeboet en worden steeds weer door nieuwe generaties gelezen.

In Oorlog en Vrede ontwikkelt zich een lange reeks gevarieerde taferelen uit het leven van het Russische volk tussen en , van de veldtochten bij Austerlitz tot de terugtocht van Napoleon na de brand van Moskou.

Gedurende zeven jaar wordt het lot gevolgd van de familie Bolkonski en Rostov, en van de eenzame Pierre Bezoechov.

Realistische beschrijvingen van veldslagen worden afgewisseld met uitvoerige beschrijvingen van het dagelijks leven van de adel. De handeling ontwikkelt zich op twee vlakken: Historische gebeurtenissen en individuele lotsbestemmingen zijn nauw met elkaar verbonden.

De historische figuren Napoleon en Koetoezov dienen ter illustratie van Tolstojs visie dat grote mannen geen bepalende invloed hebben op de loop der geschiedenis.

Het verloop wordt feitelijk bepaald door een groot aantal mensen wier handelingen elkaar doorkruisen en die onverwachte en onvoorziene situaties veroorzaken.

Tolstojs personages zijn nooit eenzijdig of statisch: Op zoek naar een zinvol leven ondervinden ze succes en mislukking, vreugde en verdriet, glorie en berouw.

De antithese keert ook terug in de roman Anna Karenina Anna is gehuwd met de oudere hoge ambtenaar Karenin, maar wordt verliefd op de jonge graaf Vronski.

Parallel aan de liefdesrelatie die zich ontwikkelt tussen Anna en Vronski beschrijft Tolstoj de contrasterende relatie van twee echtparen: Levin die sterk doet denken aan Tolstoj zelf en Kitty ondervinden veel problemen in de eerste periode van hun huwelijk, maar lijden geen schipbreuk dankzij het plichtsbesef van de man.

Stefan Oblonski en Dolly zijn al jaren ongelukkig getrouwd, Stefan is lichtzinnig, maar zijn vrouw aanvaardt het omwille van de kinderen. Compositorisch vormt de roman een evenwichtig en afgerond geheel.

Als Anna Karenina in het eerste deel van de roman aankomt op een perron in Sint-Petersburg hoort ze dat een spoorwegmedewerker omgekomen is op het spoor.

Later beneemt ze zich zelf het leven door voor de trein te springen.

Schooling herself to see only the worst in her husband, she eventually leaves him and her son to live with Vronsky. What another sandro wagner bayern would describe as a single act of consciousness, Tolstoy convincingly breaks down into a series of infinitesimally small steps. Tolstoy married Sofya Sonya Andreyevna Bers, the daughter of a prominent Moscow physician, in and soon transferred all his energies to his marriage and the composition cooking fever comment avoir des gemmes au casino War and Peace. After poker regeln einfach Crimean War Tolstoy resigned from the army and was at first hailed by the literary world of St. But he spent most of his time trying to be comme il faut socially correctdrinking, wild water, and engaging in debauchery. Boeken van Leo Tolstoj 3. Both War and Peace and Anna Karenina advance the idea that ethics can never be a matter glücks casino timeless rules applied to particular situations. They presume that history is gameart by the plans and ideas of great men—whether generals or political leaders or intellectuals like themselves—and that its direction is determined at dramatic moments leading to major decisions. Literatuur Tolstoj hield altijd een dagboek bij en uit glory spiel dagboeken ontstond zijn literatuur. Tolstoj werd begraven in een eenvoudig graf op zijn landgoed, op de plek waar volgens een plaatselijke legende een groen stokje verborgen lag dat iedereen gelukkig zou maken. Graaf Andrej Bolkonski dient in het leger als officier. Deze laatsten moesten de loyaliteit van de militaire experts grotendeels voormalige officieren uit het keizerlijke leger verzekeren en hun bevelen mee ondertekenen. Het verhaal wisselt de feesten bij bayern arsenal im free tv adellijke online casino bonus codes nj af met accurate beschrijvingen van de veldslagen.

Despite frequent resolutions to change his ways, he continued his loose life during stays in Tula, Moscow, and St.

In he joined his older brother Nikolay, an army officer, in the Caucasus and then entered the army himself.

He took part in campaigns against the native peoples and, soon after, in the Crimean War — In Tolstoy began keeping a diary, which became his laboratory for experiments in self-analysis and, later, for his fiction.

With some interruptions, Tolstoy kept his diaries throughout his life, and he is therefore one of the most copiously documented writers who ever lived.

Reflecting the life he was leading, his first diary begins by confiding that he may have contracted a venereal disease. The early diaries record a fascination with rule-making, as Tolstoy composed rules for diverse aspects of social and moral behaviour.

Nekrasov was enthusiastic, and the pseudonymously published work was widely praised. The first sketch, which deals with the courage of simple soldiers, was praised by the tsar.

After the Crimean War Tolstoy resigned from the army and was at first hailed by the literary world of St.

But his prickly vanity, his refusal to join any intellectual camp, and his insistence on his complete independence soon earned him the dislike of the radical intelligentsia.

In Tolstoy traveled to Paris and returned after having gambled away his money. After his return to Russia, he decided that his real vocation was pedagogy , and so he organized a school for peasant children on his estate.

Tolstoy married Sofya Sonya Andreyevna Bers, the daughter of a prominent Moscow physician, in and soon transferred all his energies to his marriage and the composition of War and Peace.

Tolstoy and his wife had 13 children, of whom 10 survived infancy. The hero of this work, the dissolute and self-centred aristocrat Dmitry Olenin, enlists as a cadet to serve in the Caucasus.

Living among the Cossacks, he comes to appreciate a life more in touch with natural and biological rhythms. Happily married and ensconced with his wife and family at Yasnaya Polyana, Tolstoy reached the height of his creative powers.

He devoted the remaining years of the s to writing War and Peace. Then, after an interlude during which he considered writing a novel about Peter the Great and briefly returned to pedagogy bringing out reading primers that were widely used , Tolstoy wrote his other great novel, Anna Karenina.

These two works share a vision of human experience rooted in an appreciation of everyday life and prosaic virtues. Voyna i mir —69; War and Peace contains three kinds of material—a historical account of the Napoleonic wars, the biographies of fictional characters, and a set of essays about the philosophy of history.

Critics from the s to the present have wondered how these three parts cohere, and many have faulted Tolstoy for including the lengthy essays, but readers continue to respond to them with undiminished enthusiasm.

Contrary to generally accepted views, Tolstoy portrays Napoleon as an ineffective, egomaniacal buffoon , Tsar Alexander I as a phrasemaker obsessed with how historians will describe him, and the Russian general Mikhail Kutuzov previously disparaged as a patient old man who understands the limitations of human will and planning.

In war as in life, no system or model can come close to accounting for the infinite complexity of human behaviour.

Recognizing the artifice of high society, he joins the army to achieve glory, which he regards as truly meaningful. Badly wounded at Austerlitz, he comes to see glory and Napoleon as no less petty than the salons of St.

As the novel progresses, Prince Andrey repeatedly discovers the emptiness of the activities to which he has devoted himself.

When the book stops—it does not really end but just breaks off—Pierre seems to be forgetting this lesson in his enthusiasm for a new utopian plan.

The essays in War and Peace , which begin in the second half of the book, satirize all attempts to formulate general laws of history and reject the ill-considered assumptions supporting all historical narratives.

The causes of historical events are infinitely varied and forever unknowable, and so historical writing, which claims to explain the past, necessarily falsifies it.

The shape of historical narratives reflects not the actual course of events but the essentially literary criteria established by earlier historical narratives.

They presume that history is shaped by the plans and ideas of great men—whether generals or political leaders or intellectuals like themselves—and that its direction is determined at dramatic moments leading to major decisions.

In fact, however, history is made by the sum total of an infinite number of small decisions taken by ordinary people, whose actions are too unremarkable to be documented.

As Tolstoy explains, to presume that grand events make history is like concluding from a view of a distant region where only treetops are visible that the region contains nothing but trees.

It remains one of the most-controversial aspects of his philosophy. In Anna Karenina —77 Tolstoy applied these ideas to family life.

The novel begins at the Oblonskys, where the long-suffering wife Dolly has discovered the infidelity of her genial and sybaritic husband Stiva.

By contrast, Stiva, though never wishing ill, wastes resources, neglects his family, and regards pleasure as the purpose of life.

The figure of Stiva is perhaps designed to suggest that evil, no less than good, ultimately derives from the small moral choices human beings make moment by moment.

But Anna, who imagines herself the heroine of a romantic novel, allows herself to fall in love with an officer, Aleksey Vronsky.

Schooling herself to see only the worst in her husband, she eventually leaves him and her son to live with Vronsky. Throughout the novel, Tolstoy indicates that the romantic idea of love, which most people identify with love itself, is entirely incompatible with the superior kind of love, the intimate love of good families.

As the novel progresses, Anna, who suffers pangs of conscience for abandoning her husband and child, develops a habit of lying to herself until she reaches a state of near madness and total separation from reality.

She at last commits suicide by throwing herself under a train. The realization that she may have been thinking about life incorrectly comes to her only when she is lying on the track, and it is too late to save herself.

Their story focuses on courtship, marriage, and the ordinary incidents of family life, which, in spite of many difficulties, shape real happiness and a meaningful existence.

Throughout the novel, Levin is tormented by philosophical questions about the meaning of life in the face of death.

Although these questions are never answered, they vanish when Levin begins to live correctly by devoting himself to his family and to daily work.

Both War and Peace and Anna Karenina advance the idea that ethics can never be a matter of timeless rules applied to particular situations.

Rather, ethics depends on a sensitivity, developed over a lifetime, to particular people and specific situations.

Upon completing Anna Karenina , Tolstoy fell into a profound state of existential despair, which he describes in his Ispoved ; My Confession.

All activity seemed utterly pointless in the face of death, and Tolstoy, impressed by the faith of the common people, turned to religion. Drawn at first to the Russian Orthodox church into which he had been born, he rapidly decided that it, and all other Christian churches, were corrupt institutions that had thoroughly falsified true Christianity.

He was excommunicated from the Russian Orthodox church in In the early s he wrote three closely related works, Issledovaniye dogmaticheskogo bogosloviya written ; An Examination of Dogmatic Theology , Soyedineniye i perevod chetyrokh yevangeliy written ; Union and Translation of the Four Gospels , and V chyom moya vera?

In brief, Tolstoy rejected all the sacraments, all miracles, the Holy Trinity, the immortality of the soul, and many other tenets of traditional religion, all of which he regarded as obfuscations of the true Christian message contained, especially, in the Sermon on the Mount.

Nonresistance to evil, the doctrine that inspired Gandhi, meant not that evil must be accepted but only that it cannot be fought with evil means, especially violence.

Thus, Tolstoy became a pacifist. Because governments rely on the threat of violence to enforce their laws, Tolstoy also became a kind of anarchist.

He enjoined his followers not only to refuse military service but also to abstain from voting or from having recourse to the courts. He therefore had to go through considerable inner conflict when it came time to make his will or to use royalties secured by copyright even for good works.

In general, it may be said that Tolstoy was well aware that he did not succeed in living according to his teachings. Tolstoy based the prescription against oaths including promises on an idea adapted from his early work: The commandment against lust eventually led him to propose in his afterword to Kreytserova sonata [; The Kreutzer Sonata ], a dark novella about a man who murders his wife total abstinence as an ideal.

His wife, already concerned about their strained relations, objected. Tolstoj had toen al een zoon bij een horige. Door het beginnend familieleven verloor hij al snel zijn belangstelling voor de school.

Die sloot in Op 10 juli kreeg het echtpaar hun eerste kind en vervolgens werd ieder jaar nog een van de uiteindelijk dertien kinderen geboren.

In die tijd schreef Tolstoj zijn roman Oorlog en Vrede , met medewerking van zijn echtgenote. Toen dat boek klaar was opende Tolstoj voor de derde keer een schooltje aan huis en ontwikkelde hij een leergang voor het leesonderwijs, Novaja Azboeka , waarvan de tweede editie, uit , een grandioos succes werd, met uiteindelijk tussen de 1 en 2 miljoen verkochte exemplaren.

Ondertussen was hij ook begonnen aan zijn Anna Karenina , dat in in tijdschriftafleveringen begon te verschijnen. Daarna kwam er een verandering in het werk van Tolstoj.

Hij hield zich bezig met het geloof en schreef religieus-filosofische traktaten en raakte in conflict met de kerk, omdat hij vond dat de kleine, arme boeren, de zogenaamde moezjiks, de dragers van het ware geloof waren.

Hij deed afstand van zijn rijkdom en bediendes en ging zich wijden aan een eenvoudig leven. Wel bleef hij op zijn landgoed wonen.

Zijn vrouw was het oneens met zijn opvattingen. Tijdens de hongersnood van begon Tolstoj zichzelf in te zetten voor hulpverlening aan de getroffen gebieden.

Samen met zijn twee dochters richtte hij honderden gaarkeukens op. Zijn gaarkeukens verstrekten twee maaltijden per dag en leverden brandhout.

Voor de zwakkeren was eten, drinken en brandhout gratis, maar de rest moest meehelpen in ruil voor deze goederen. Later leverden Tolstoj en zijn organisatie ook zaaigoed en werkpaarden aan de boeren.

Zijn vrouw Sofia haalde geld op in Moskou en in het buitenland. In de pers bekritiseerde Tolstoj het beleid van de regering. Tolstoj kaartte de verspilling en diefstal van hulpgoederen aan.

Tolstoj bleef in het gebied tot de redelijke oogst van In de herfst van het jaar ontvluchtte de dan al erg broze Tolstoj zijn vrouw en zijn huis, met het doel zich ergens in Zuid-Rusland in een klooster terug te trekken, om daar dan te sterven.

Vergezeld door zijn arts en bediende kwam hij echter niet ver. Al na enkele dagen strandde hij op het station van Astapovo , waar hij in het huis van de stationschef op 20 november overleed aan een longontsteking.

De hele nationale en internationale pers [bron? Tolstoj werd begraven in een eenvoudig graf op zijn landgoed, op de plek waar volgens een plaatselijke legende een groen stokje verborgen lag dat iedereen gelukkig zou maken.

Tolstoj begon begin jaren korte verhalen te schrijven. Eerste succes had hij met zijn gedeeltelijk autobiografische trilogie Kindertijd , Jeugdjaren en Jongelingschap of Studentenjaren , waarmee hij aantoonde het artistiek meesterschap al van meet af aan onder de knie te hebben.

Kenmerkend voor zijn schrijfstijl was van meet af aan een uitzonderlijke precisie en taalbeheersing. Veel van Tolstojs romans en verhalen zijn relatief arm aan gebeurtenissen: Anders dan bijvoorbeeld Fjodor Dostojevski beeldt hij normale, gezonde evenwichtige mensen uit, met een glashelder innerlijk leven.

Tolstojs realisme is echter ook ethisch: In de periode na schreef hij zelfs tendentieuze literatuur. Pas in zijn allerlaatste jaren keerde hij weer wat terug naar het zuiver artistieke.

De belangrijkste werken van Tolstoj gelden onverkort als monumenten in de wereldliteratuur. Zijn romans Oorlog en Vrede en Anna Karenina hebben nog nauwelijks aan kracht ingeboet en worden steeds weer door nieuwe generaties gelezen.

In Oorlog en Vrede ontwikkelt zich een lange reeks gevarieerde taferelen uit het leven van het Russische volk tussen en , van de veldtochten bij Austerlitz tot de terugtocht van Napoleon na de brand van Moskou.

Gedurende zeven jaar wordt het lot gevolgd van de familie Bolkonski en Rostov, en van de eenzame Pierre Bezoechov. Realistische beschrijvingen van veldslagen worden afgewisseld met uitvoerige beschrijvingen van het dagelijks leven van de adel.

De handeling ontwikkelt zich op twee vlakken: Historische gebeurtenissen en individuele lotsbestemmingen zijn nauw met elkaar verbonden.

De historische figuren Napoleon en Koetoezov dienen ter illustratie van Tolstojs visie dat grote mannen geen bepalende invloed hebben op de loop der geschiedenis.

Het verloop wordt feitelijk bepaald door een groot aantal mensen wier handelingen elkaar doorkruisen en die onverwachte en onvoorziene situaties veroorzaken.

Tolstojs personages zijn nooit eenzijdig of statisch: Op zoek naar een zinvol leven ondervinden ze succes en mislukking, vreugde en verdriet, glorie en berouw.

De antithese keert ook terug in de roman Anna Karenina Anna is gehuwd met de oudere hoge ambtenaar Karenin, maar wordt verliefd op de jonge graaf Vronski.

Parallel aan de liefdesrelatie die zich ontwikkelt tussen Anna en Vronski beschrijft Tolstoj de contrasterende relatie van twee echtparen: Levin die sterk doet denken aan Tolstoj zelf en Kitty ondervinden veel problemen in de eerste periode van hun huwelijk, maar lijden geen schipbreuk dankzij het plichtsbesef van de man.

Stefan Oblonski en Dolly zijn al jaren ongelukkig getrouwd, Stefan is lichtzinnig, maar zijn vrouw aanvaardt het omwille van de kinderen.

Compositorisch vormt de roman een evenwichtig en afgerond geheel. Als Anna Karenina in het eerste deel van de roman aankomt op een perron in Sint-Petersburg hoort ze dat een spoorwegmedewerker omgekomen is op het spoor.

Later beneemt ze zich zelf het leven door voor de trein te springen. Kenmerkend is het gebruik van dit soort parallellisme en contrast, en van symbolen en leidmotieven.

Naast Oorlog en vrede en Anna Karenina schreef Tolstoj met Opstanding nog een derde grote epische roman. Opstanding heeft als thema de gevallen mens die zich toch moreel weer kan verheffen.

Het werk heeft een sterk moralistische inslag en mede daardoor niet de grootsheid van zijn twee eerder genoemde romans. Behalve zijn grote epische werken schreef Tolstoj ook veel novellen en verhalen, met als hoogtepunten: Luzern , een kritiek op het "onmenselijke" westen , De Kozakken , over de overbodige mens Olenin die een nieuw levensdoel vindt in de militaire acties in de Kaukasus , De dood van Ivan Iljitsj , over de langzame dood van een ambtenaar die vol afschuw vervuld is omdat hij moet sterven , De Kreutzersonate , over een ongelukkig huwelijk en Hadji Murad , over de wilde bergbewoners van de Kaukasus.

Ook zijn kortere werk wordt in zijn soort algemeen beschouwd als van het allerhoogste literaire niveau. Als iets minder geslaagd wordt doorgaans Tolstojs toneelwerk gezien, omdat het de prachtige beschrijvende passages en psychologische analyses uit zijn romans mist.

Niettemin wordt zijn drama De macht der duisternis nog steeds met enige regelmaat gespeeld, in Rusland zowel als daarbuiten.

Reeds in schreef Tolstoj: Net dan raakte hij in een diepe levenscrisis die hem terug tot het christelijke geloof van zijn jeugd zou voeren. In schreef hij zijn eerste christelijk geschrift de Bekentenis of: Mijn Biecht , dat in verscheen.

In dit bondige geschrift geeft hij weer hoe zijn zoektocht naar de zin van leven hem terug bij het geloof brengt.

Hij vond de zin van het leven niet bij de geprivilegieerde klasse, maar bij gewone mensen die met hun dagelijkse arbeid het leven mogelijk maken.

Al deze mensen hebben iets gemeen: Mijn Biecht was bedoeld als inleiding op een grondige studie van het christendom, waarin gewone mensen zoals de boeren op zijn landgoed zo diep geloofden.

De orthodoxe liturgie en het grootste deel van de Bijbel verwerpt hij echter met rationele argumenten. Het enige doel dat hij overhield was de woorden van Christus zo waar mogelijk te reconstrueren.

3 Replies to “Leo de russisch”

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *